DE SPOORWEGEN VERBINDEN MENSEN

Net als jullie lazen wij de brief die ondertekend werd door de CEO’s van Infrabel en NMBS. Derde ondertekenaar was  de Algemeen Directeur van HR-Rail.

Als vakbond moeten wij reageren en u inlichten omtrent het resultaat van ons vakbondswerk tot nu toe.

Op 8 december hebben de ACOD/CGSP en de ACV/CSC Transcom hun hoogste instanties bijeengeroepen om het ontwerp van het protocol van sociaal akkoord 2015-16-17 te analyseren.

Snel bleek dat de teksten heftige reacties uitgelokt hebben bij de militanten nadat die op hun beurt voorafgaandelijk hun respectievelijke basis geconsulteerd hebben. 

Tegelijkertijd reageren militanten ontzet als ze de richtlijn van de CEO’s en de Algemeen Directeur van HR-Rail te horen krijgen!

Dit gedrag zorgde  nog voor bijkomende olie op het vuur

In deze brief worden immers de grote uitdagingen opgesomd waarmee de spoorwegen geconfronteerd zullen worden.  Het is waar dat de spoorwegen,  enerzijds rekening houdend met de enorme mobiliteitsuitdagingen, en anderzijds met de strijd tegen de klimaatverandering, een vitale rol zullen moeten spelen.  Een krantenartikel had onlangs de volgende veelzeggende titel: de hel op de Belgische wegen in 2030…

Het is evident dat alle spoorwegarbeiders positief staan tegenover de kwaliteitsverbetering van de diensten voor de gebruikers.  Hoe zou het overigens anders kunnen, gezien ze er elke dag hun bijdrage aan leveren.

Maar hoe brengen we deze uitdagingen dan in overeenstemming met het huidige beleid?

Hoe kunnen wij de kwaliteit van de diensten verbeteren, als we tegelijkertijd…

  • de treinbegeleiders afschaffen op 20% van de treinen?
  • zien dat er een project bestudeerd wordt om treinen op regionale lijnen te vervangen door busdiensten?
  • Constant stations en loketten gesloten worden en moeilijk te bedienen automaten plaatsen die veelal niet werken wat dan op zijn beurt weer leidt tot een meerprijs voor onze klanten.
  • de prijzen van de treintickets verhogen?
  • het aanbod  beperken?

 

Wil de Directie  tegen 2020 geen 600 betrekkingen schrappen in het kader van het distributieproject 2020?

Welke houding gaan de ceo’s innemen tegenover de infrastructuurbedienden, het administratieve personeel, de bedienden in de werkplaatsen, … ?  

Wat bedoelen ze  met operationeel personeel?

De NMBS groep heeft  middelen en investeringen nodig om de uitdagingen aan te kunnen aangaan.  De Minister is er zich wel degelijk van bewust dat het terugschroeven van de toegekende middelen de kansen op succes inzake mobiliteit beperken, maar ze blijft volharden in haar dwaasheden.

Bij de hoorzitting in de Commissie Infrastructuur heeft de CEO van Infrabel, Luc Lallemand, duidelijk het nut in twijfel getrokken van het behoud van 800-900 km secundaire lijnen, met alle mogelijke gevolgen van dien… 

Hij speelt zelfs met het idee om  baantoestellen te schrappen om besparingen te verwezenlijken…

Hoe kunnen we vervolgens al deze uitdagingen laten rijmen met de tariefverhoging waar Mr. Cornu van droomt?   

En wat gezegd van het transportplan en de stiptheid?  Gaan we de trajectduur nog eens verlengen om vertragingen te minimaliseren?

Samengevat: hoe kunnen we al deze uitdagingen aangaan terwijl we op hetzelfde moment geconfronteerd worden met 3 miljard opgelegde besparingen.

Dit plan van minister Galant is bijgevolg onrealistische  onzin.

Hoe kunnen we als spoorwegpersoneelsleden positief staan tegenover dit “ambitieus opgesteld” plan? 

Zeker niet door de kwaliteit van de openbare dienst in vraag te laten stellen. Ook niet door prijsverhogingen en de blinde vernietiging van meer dan 6000 jobs die nochtans absoluut noodzakelijk zijn om deze opdrachten te vervullen. 

In de brief beweert de directie de spoorwegen te willen moderniseren en  “robuuster” maken.

Hoe krijg je een bedrijf robuuster als je 20% van zijn middelen wegneemt? 

In 2013 nog schreef  de groep tijdens   een discussie over het meerjarenplan 2013-2015 in een document  :”er is geen enkele nieuwe inkrimping mogelijk zonder het normale beheer van het bedrijf in het gedrang te brengen”.mogelijk

Download hier het voorstel van investeringsplan 2013-2025

Het gemeenschappelijk vakbondsfront vreest dat dit besparingsplan niet bedoeld is om de gebruikersbelangen te dienen of om onze bedrijven duurzaam te maken, maar wel als voorbereiding op een privatisering. 

Werd het zelfde stramien niet gevolgd in andere geliberaliseerde openbare ondernemingen (de Post, Proximus, …).  Neen dit is een geprogrammeerde klucht die duidelijk enkel de aandeelhouders te bate komt!  

In de brief wordt ook gemeld dat het sociale overleg aan de gang is sinds begin 2015. 

In juli 2014 heeft het gemeenschappelijk vakbondsfront een eisenbundel ingediend.  Met als  hoofdeis werkgelegenheid.  

Specifiek binnen het koopkrachtluik vroegen we een vervroegde toekenning van de tweejaarlijkse premie voor alle werknemers.

Het volstaat om dit eisenbundel te vergelijken met het werkgeversvoorstel om te begrijpen dat het sociale overleg zich beperkte tot een monoloog, éénrichtingsverkeer vanuit  van de Directie. 

Dit voorstel voor protocol van sociaal akkoord is overigens heel onevenwichtig opgesteld en gaat in tegen de solidariteitsgeest bij de Spoorwegpersoneelsleden.

De enige tegenprestatie  voor de gevraagde inspanningen was een uiteindelijk zelf gefinancierde cadeaucheque van 35 euro,  (er wordt een bijdrage van 50% ervan gevraagd aan het Fonds voor Sociale werken) terwijl het werkgeversaandeel natuurlijk helemaal uitblijft…

Bovendien tonen de CEO’s ons in hun brief dat ze “de vloer aanvegen” met de sociale dialoog in ons bedrijf.  Ze kondigen vandaag al aan dat de maatregelen op 16 december zullen “besproken en goedgekeurd worden”.

Ook heeft de directie  het over het evenwicht tussen het professionele en het privé-leven.

Wat een hypocrisie!

De directie centraliseert steeds meer diensten, wil de mobiliteit van de bedienden verhogen, wil gemiddeld voor elke spoorwegbediende 6 vrije dagen schrappen, enz

Laat ze ons ook eens uitleggen hoe het schrappen van de tijdscompensaties in geval van treinvertragingen het evenwicht tussen privé- en beroepsleven zal verbeteren.

Het voorstel tot schrappen van één verlofdag (KD) per 18 dagen op non-actief ( andere dan R en CV)  is schandalig.

KD dagen zijn het symbool van de door ons betaalde 36 urenweek en moeten volledig intact blijven. Geen geprutst in de marge hier rond.

Het zou bovendien een manier zijn om zieke personeelsleden te stigmatiseren, ook al kent onze NMBS-groep één van de laagste absenteïsmecijfers van de arbeidsmarkt (4,7% voor spoorwegarbeiders tegen 5,7 % in de openbare sector en 5,1% in de privé).  Ook daar is het zo dat ze het aantal ziektedagen enkel en alleen om budgettaire redenen willen beperken.

De tot nu opgesomde maatregelen zullen al een grote impact hebben op de werkomstandigheden en het welzijn van het spoorwegpersoneel (het schrappen van 6 vrije dagen komt overeen met het verlies van 1000 FTE-jobs) En dit is nog maar een begin, want dit vertegenwoordigt 3% van de productiviteitsverhoging.

Wat de productiviteit betreft, herinneren wij er ook aan dat het aantal reizigers de voorbije tien jaar met 50% gestegen is en er tegelijkertijd 7000 jobs verdwenen zijn.  Wij moeten dus geen lesjes krijgen op vlak van productiviteitsverhoging. 

Laat ons verder niet vergeten dat de voorgestelde maatregelen slechts de zichtbare top van de ijsberg vertegenwoordigen aangezien ze op zich niet volstaan om het doel van 20% productiviteitsverhoging te bereiken. 

In de marge van het protocol van akkoord verduidelijkt een document met als titel “productiviteitsverhoging” een aantal punten:

  • Verlenging van de werktijd in de seinposten (12u).
  • Aanvallen op de werkomstandigheden van het rijdend personeel en het personeel met onregelmatige werkcycli.
  • Strijd tegen het “absenteïsme” in de werkplaatsen zonder enige mogelijkheid tot regeling op het einde van de loopbaan.

 

De lijst is helemaal niet exhaustief.

De besparings- of zelfs herstructureringsplannen zijn overigens zowat in alle geledingen terug te vinden: distributie 2020, NTM, groepering van de LPB’s binnen B-TR, enz…

Tot slot herinneren wij eraan dat het gemeenschappelijk vakbondsfront zich na overleg met zijn militanten “unaniem” uitgesproken heeft tegen dit protocol van akkoord en tegen de maatregelen die de productiviteit willen verhogen zonder tegenprestatie van de NMBS.

Het moderniseringsplan van J. Galant is maar een façade die bedoeld is om de publieke opinie en de spoorwegpersoneelsleden te bedriegen.  Het plan is in werkelijkheid het slechtste herstructureringsplan waarmee de spoorwegen ooit te maken kregen!

Het protocol van sociaal akkoord en de projecten ter verhoging van de productiviteit die eruit voortvloeien zijn volledig onaanvaardbaar.

De sociale dialoog was helemaal niet constructief en gaf geen enkele ernstige onderhandelingsmarge.  Bovendien heeft de Directie gebruikt gemaakt van onwaardige praktijken als chantage en het verplicht doorschuiven van een aantal dossiers naar de nationale paritaire commissie.

Het Gemeenschappelijk Vakbondsfront bevestigt zijn prioriteiten, namelijk de verdediging van de statutaire werkgelegenheid die garant staat voor een hoog veiligheidsniveau en voor de kwaliteit van de opdrachten van openbare dienstverlening ten gunste van de gebruikers.

Om deze reden is het Gemeenschappelijk Vakbondsfront een actieplan overeengekomen dat op het zelfde niveau staat als de aanvallen.  Er zijn stakingsaanzeggingen ingediend voor 6 en 7 januari evenals voor 21, 22 en 23 januari 2016.

Het Gemeenschappelijk Vakbondsfront.